صدای برخورد فنجان‌ها در یک کافه، همیشه هم بوی قهوه نمی‌دهد؛ گاهی صدای خرد شدن آرزوهایی است که در شلوغی شهر گم شده‌اند. نمایش رفتن آرزو ما را به گوشه‌ای از همین کافه‌ها می‌برد، جایی که مرز میان رویاهای بزرگ و واقعیت‌های خاکستری روزمره، باریک‌تر از همیشه است. در این نمایش، داستان دختری به نام آرزو را دنبال می‌کنیم که برای بازیگر شدن به تهران آمده اما حالا خودش را در میان یک بحران هویتی پیچیده پیدا کرده است. در حالی که او و محمود، همکارش در کافه، درگیر کشمکش‌های عاطفی و حرفه‌ای هستند، سوال اصلی نه در مورد شغل، بلکه درباره ماندن و جنگیدن برای یک رویای دور یا رها کردن و رفتن است. محمد مطهری‌پور با کارگردانی این اثر، فضایی ساخته که در آن بازیگران با روایتی ۵۰ دقیقه‌ای، تردیدهای درونی شخصیت‌ها را به نمایش می‌گذارند. این اجرا برای کسانی که به قصه‌های انسانی و چالش‌های مهاجرت درونی علاقه دارند، انتخاب مناسبی است. اگر از تماشای تئاترهایی که در فضاهای صمیمی و نزدیک به زندگی واقعی روایت می‌شوند لذت می‌برید، این نمایش می‌تواند دغدغه‌های مشترک بسیاری از ما درباره هویت و انتخاب‌های سرنوشت‌ساز را برایتان زنده کند. این نمایش از چهارم تا بیست و یکم آبان‌ماه هر روز ساعت ۱۸ در مجموعه کافه اکت روی صحنه می‌رود.

آدرس

فرمانیه غربی (لواسانی)، بین خیابان گل و مهدی زاده، مجموعه E-ACT