گاهی نباید به دنبال پایان قصه بود. ویتسک، سربازِ زخم‌خورده‌ی بوشنر، در هزارتوی ذهنی گرفتار شده که در آن رنج و خشونت، چرخه‌ای بی‌پایان را شکل داده‌اند. این نمایش، برشی است از آخرین ساعات زندگی نویسنده‌اش، جایی که مرز بین واقعیتِ تلخِ شخصیت‌ها و خیالِ آشفته‌ی خالقشان در هم می‌شکند. در این اجرای ۶۰ دقیقه‌ای که به کارگردانی یاسین چهره‌آذر روی صحنه می‌رود، گروه بازیگران تلاش می‌کنند روایتِ ناتمامِ اتاق بوشنر را دوباره زنده کنند. اینجا خبری از روایت خطیِ مرسوم نیست؛ بلکه با فضایی روبرو هستید که در آن مرگ، نه یک ایستگاه نهایی، که سرآغازِ تکرارِ همان سرنوشتِ محتوم است. صحنه‌ی مرکز تئاتر مولوی، بستری برای این واکاویِ دراماتیک شده است. اگر به تئاتر تجربی و متونی که با روان‌کاوی و فضای ذهنی شخصیت‌ها گره خورده‌اند علاقه دارید، این اجرا می‌تواند انتخاب متفاوتی برای شب‌های پاییزی‌تان باشد. تماشای این کار برای کسانی که دوست دارند درگیر لایه‌های تاریک و پرسش‌برانگیزِ متون کلاسیک با روایتی مدرن شوند، تجربه‌ای قابل تأمل خواهد بود. این نمایش از بیستم مهرماه تا بیستم آبان هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در سالن اصلی مهرِ مرکز تئاتر مولوی روی صحنه می‌رود.

آدرس

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی