جنگ همیشه در میدان نبرد تمام نمیشود، بلکه گاهی در حافظه و جان آدمها ادامه پیدا میکند. نمایش به من گفتن زن باش، قصهای است که از لهستان تا پاریس سفر میکند تا ردی از دو زن را دنبال کند که هر کدام به شکلی با زخمهای کهنه جنگ گره خوردهاند. این اجرا، نه یک روایت تاریخی صرف، که تماشای تلاش دو انسان برای پیدا کردن معنا در میان ویرانههایی است که دنیا برایشان به جا گذاشته است.
در این نمایش که به کارگردانی سلماز محمودی و رومینا سخائی روی صحنه میرود، شاهد لحظاتی هستیم که دو جهان متفاوت در کنار هم قرار میگیرند. در حالی که سایه خاطرات تلخ بر زندگی آنها سنگینی میکند، آنها سعی دارند با ابزارهای سادهای مثل خیاطی یا پختن مربای توتفرنگی، راهی برای بقا و همدلی پیدا کنند. این اجرا در یک ساعت، پیوندی را به تصویر میکشد که فراتر از رنجهای فردی است و به ستایش مقاومت و معجزه زن بودن میپردازد.
اگر به تماشای نمایشهایی علاقه دارید که به جای پرداختن به کلیشههای مرسوم، بر لایههای درونی و عاطفی شخصیتها تمرکز میکنند، این کار برای شماست. این نمایش برای کسانی که به دنبال تحلیلهای انسانی از تاریخ و تجربههای زیسته زنان در شرایط دشوار هستند، فضای تأملبرانگیزی ایجاد میکند.
این نمایش از هشتم تا بیستوششم آبانماه در کارگاه نمایش تماشاخانه هیلاج روی صحنه میرود. اجراها هر شب رأس ساعت ۲۰:۳۰ آغاز میشوند.
نظرات (۰)
در حال بارگذاری نظرات...